Χίονια στο καμπαναριό... *

* το πρωί με παίρνει τηλέφωνο ο κολλητός μου και η πρώτη ατάκα ήταν: "χιόνια στο καμπαναριό... ακόμη και στο κέντρο της Αθήνας, οι οροφές των αυτοκινήτων είναι λευκές..."

Από εχθές χιονίζει ασταμάτητα!!! Και ομολογώ πως λατρεύω το χιόνι!
Η ησυχία που επικρατεί, η θέα από τα παράθυρα του δωματίου μου, το απόλυτο λευκό, τα δέντρα και οι κεραμοσκεπές, το αναμμένο τζάκι, ο ζεστός καφές, η κουβέρτα που περιφέρεται μαζί μου από δωμάτιο σε δωμάτιο, το χουζούρεμα αγκαλιά με το σκυλί...
Είναι το πρώτο τρίμηνο στο καινούργιο σπίτι και το χιόνι του ταιριάζει πάρα πολύ!
Δεν είμαι εντελώς τρελή, απλά το σπίτι χτίστηκε τη δεκαετία του 1960 ως εξοχική κατοικία, οπότε αντιλαμβάνεστε -λόγω της έντονης (παραδόξως) παρουσίας πρασίνου- πως το τοπίο είναι συναρπαστικό και απόλυτα ειδυλλιακό...

Ότι και να λένε όλοι περί ψύχους, πάγου κτλ... αδιαφορώ... Η καλύτερή μου εποχή ήταν, είναι και θα παραμείνει ο χειμώνας... Και χειμώνας χωρίς έντονη χιονόπτωση δε λέει...