ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Μετά από μερικές μέρες ήρεμων, σχεδόν άνευρων διακοπών φτάνεις σε ορισμένα συμπεράσματα... Πρώτα από όλα κατάλαβα πως τους τελευταίους μήνες βάδιζα ανάμεσα στη σόλο χυδαιολογία και στους σπαραγμούς μιας ηθικολόγας αλκοολικής γριάς. Αυτό από μόνο του σε βάζει σκέψεις... Δεύτερον, οι διακοπές (όχι αναγκαστικά οι καλοκαιρινές, αλλά το γενικό πλαίσιο των διακοπών) είναι απαραίτητες για τη διατήρηση της ηρεμίας μας. Τρίτον είμαι παιδί του χειμώνα. Τέρμα. Η ζέστη, ο ιδρώτας και παντός είδους παράγωγα του ελληνικού καλοκαιριού, όπως μαμάδες με κεφτεδάκια, πανάκριβες χωριάτικες, αγενείς σερβιτόροι, μεσήλικες κύριοι που αλλάζουν μαγιό τυλιγμένοι ταυτόχρονα με μια πετσέτα μπροστά σου και ανόητα παιδάκια που θες να τους κάνεις πατητή μέχρι να πνιγούν, απλά δεν είναι για μένα. Από την άλλη αν είχα τα λεφτά του μακαρίτη του Ωνάση και δικό μου νησί, μπορεί και να μην τα έλεγα όλα αυτά, διότι απλά δε θα με αφορούσαν. Αλλά αυτά έχω, με αυτά θα δουλέψω, άρα αυτά θα είναι τα παράπονά μου.

Επειδή ξέρω πως μερικοί μπορεί να αντιδράσουν απλά να πω πως δεν αντιπαθώ όλα τα παιδάκια. Μονάχα μερικά. Αυτά τα σπαστικά που κραυγάζουν συνεχώς, κλαίνε αν τους πουν όχι οι γονείς τους και γενικά συμπεριφέρονται όπως αυτά που δείχνει ο Σκάϊ στην εκπομπή με τις Αγγλίδες νταντάδες την Κυριακή. Ξέρετε, αυτά που θες να τα χτυπήσεις κάτω σαν χταπόδι που λέει και η μάνα μου...

Τέλος πάντων. Μια χαρά πέρασα, αυτό οφείλω να το ομολογήσω. Όπως οφείλω να ευχαριστήσω και την Αγγελική τόσο για τη φιλοξενία όσο και για την έλλειψη καταπίεσης. Η καθεμία το δωμάτιό της, το μπάνιο της και γενικά το πρόγραμμά της. Αλλά μετά από τόσα χρόνια είναι και λογικό να υπάρχει αυτή η άνεση μεταξύ μας...

Φυσικά και είμαι μια από αυτούς που σπάνε τα νεύρα των άλλων, ευχόμενη Καλό Χειμώνα... Αλλά δε πα να κουρεύεστε; Εγώ αυτό περιμένω με μεγάλη ανυπομονησία. Το κρύο, τις βροχές, τον αέρα, τις Νύχτες Πρεμιέρας, τα θέατρα, τα μαγαζιά, τη σχολή, τη στιγμή που θα φοράω τα κασκόλ μου, τα καινούργια μου πανωφόρια, και φυσικά τα Χριστούγεννα. Ναι έχουμε 4 μήνες μέχρι τότε, αλλά τι να κάνουμε, ο καθείς έχει και την μούρλα του.. Εγώ θα αποτελούσα εξαίρεση; Αμ πως;

Φυσικά και αισθάνομαι άλλος άνθρωπος. Τέτοια ηρεμία, αισιοδοξία, καλή διάθεση και όρεξη για τη νέα χρονιά (διότι νέα χρονιά ξεκινά το Σεπτέμβρη ότι και να λέτε) δεν τα είχα νιώσει εδώ και πολύ πολύ καιρό. Οπότε τώρα τα απολαμβάνω. Ευχαριστιέμαι ακόμη και αυτό το ηλίθιο χαμόγελο που έχει αποτυπωθεί στο πρόσωπό μου και δε λέει να εξαφανιστεί... Ναι, ναι, εγώ ο ξινός, δυσλειτουργικός άνθρωπος, η μεγάλη μαύρη κατάρα που λένε και οι φίλοι μου, είμαι σε μια κατάσταση απόλυτου ζεν και μάλιστα σκοπεύω να παραμείνω σ' αυτή για όσο περισσότερο καιρό μπορώ...

Η διαύγεια που έχω, μάλλον οφείλεται στη μετά-χαλαρωτική περίοδο των διακοπών αλλά ποσώς με απασχολεί. Τούτη τη στιγμή αναγνωρίζω κάθε κακώς κείμενο στη μέχρι πρότινος μίζερη ύπαρξή μου και με μια δόση γενναιότητας, μια δόση μαλακίας και μια δόση αισιοδοξίας, λέω πως μπορώ να αλλάξω.

Έπειτα από μια μεγάλη αποχή από τη ζωή μου γενικότερα (οκ, δεν είχα και πολλές επιλογές εδώ που τα λέμε, αν και ανέκαθεν οι μελοδραματισμοί, η μιζέρια και γενικότερα οι καταθλιπτικές κρίσεις πανικού ήταν το φόρτε μου) λέω να αλλάξω ρότα. Λίγο μικρή δεν είμαι για να έχω ταχυκαρδίες και να δυσκολεύομαι να πάρω ανάσα (χμ, εδώ θα κατηγορήσω τα 2,5 πακέτα τσιγάρα τη μέρα);;
Μεταξύ μας βαρέθηκα να υποδύομαι συνεχώς το κακόμοιρο πλάσμα που όλα τα σκατά της ζωής έπεσαν πάνω του χωρίς να το θέλει. -εδώ με μουτζώνω-. Οκ. Δυσκολίες τυχαίνουν σε όλους, αλλά εγώ το γάμησα και ψόφησε... Και εδώ που τα λέμε τα θέλει και εμένα ο κωλαράκος μου... Μαζεμένες τις έκανα όλες τις μαλακίες και κάποια στιγμή έπρεπε να τις πληρώσω! Αλλά επειδή θέλω να πιστεύω πως αυτό πάει, πέρασε, λέω να δω τι θα κάνω από δω και μπρος...

Προς το παρόν περιμένω με ανυπομονησία να έρθουν τα βιβλία που μου έχει παραγγείλει ο Παναγιώτης από το Amazon (διότι αν δεν πάθαινα μια εμμονή με κάτι, δεν θα ήμουν ο εαυτός μου και θα άρχιζα να πιστεύω πως η Αγγελική στο Ναύπλιο μου έριχνε ματζούνια στο ποτό μου και στον καφέ με στόχο να μου αλλοιώσει την προσωπικότητα), ακούω Claude Debussy (τα βιβλία που περιμένω φταίνε και οι πρωταγωνιστές τους), καπνίζω, προσέχω τι τρώω, διαβάζω για τη σχολή, χαίρομαι τον υπολογιστή μου μετά από την απουσία του για servis (σημ.: μην αφήνεις ροφήματα κοντά στο πληκτρολόγιο), κοιτάζω τη θέα από το παράθυρο πάνω από το κρεβάτι μου και απλά περνάω καλά...

Καλό Χειμώνα λοιπόν σε όλους!!!

Η ταχύτατη σήψη του εγκεφάλου μπορεί να ανατραπεί με το cabaret;;;

Δεν έχω τίποτε ουσιαστικό να πω, πόσο μάλλον να γράψω. Βέβαια, από τη δική μου οπτική γωνία, αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό ή αρνητικό. Κάθε άλλο... Μου έχει "προκύψει" μια ευφορία... Το γεγονός ότι τα περισσότερα πλέον μου φαίνονται αδιάφορα είναι σχεδόν λυτρωτικό και δημιουργεί μια πολύ καλή ψευδαίσθηση ελευθερίας. Κάτι που απ' ότι φαίνεται, το είχα μεγάλη ανάγκη. Βέβαια όλο αυτό συνδυάζεται και από μια έξαρση εγωισμού, ο οποίος πρέπει να μετριαστεί πάραυτα... Διότι με οδηγεί σε συμπεριφορές παρόμοιες με αυτές που έχουν κάτι υστερικά κακομαθημένα παιδάκια που οι γονείς τους δεν τους παίρνουν το παιχνίδι που είδαν στις διαφημίσεις το πρωί μεταξύ Μπάτμαν και Θάντερκατς... Γεγονός που έχει επιπτώσεις τόσο στις οικογενειακές όσο και στις φιλικές μου σχέσεις... (για τις υπόλοιπες, δείχνω μια διακριτική αδιαφορία...).
Αναλώνω τις ώρες μου κάνοντας μαθήματα Ισπανικών, γράφοντας, διαβάζοντας -κατάπτυστα για όσους θεωρούνται εξευγενισμένοι άνθρωποι- κείμενα "δημοσιογραφίσκων", αποβλακώνοντας τον εαυτό μου με παντός είδους αμερικάνικες σειρές και ακούγοντας μουσική.. Ουδεμία πρωτοτυπία στη συμπεριφορά μου με λίγα λόγια... Α! Επεχείρησα να ξεκινήσω και μαθήματα οδήγησης με τη γλυκύτατη μητέρα μου.. Κάτι το οποίο δεν συνιστώ να κάνετε... Διότι είναι σαν να έχεις ένα αναλυτικό και ιδιαίτερα φωνακλάδικο gps στη θέση του συνοδηγού... Δεν έχω ανάγκη κάποιον να μου φωνάζει στρίψε, όταν το ξέρω πως πρέπει να στρίψω, ούτε να μου λέει φρένο όταν πηγαίνω μετά βίας με 40.. Πόσο μάλλον, όταν το μόνο που με ενθουσιάζει στην ιδέα της οδήγησης ήταν είναι και θα είναι η ταχύτητα...
Τέλος πάντων... Έχει προκύψει και κάτι ιδιαιτέρως θετικό από όλη αυτή την κατάσταση στην οποία έχω επέλθει.. Αναδιοργάνωσα τη δισκοθήκη μου, έγραψα σε cd σχεδόν όλα τα "αρχεία" που είχα στον υπολογιστή, καθάρισα τη βρώμα από το σπίτι και κυρίως άρχισα να ψάχνω πληροφορίες για ένα θέμα που πάντα με συγκινούσε αλλά πάντα βαριόμουν αφόρητα να ασχοληθώ (επίσης ουδεμία πρωτοτυπία στη συμπεριφορά αυτή...)...
Cabaret!!!
Ναι, αξιότιμες κυρίες και φίλτατοι κύριοι... Το νέο μεγάλο μου πάθος είναι το cabaret... Σε οποιαδήποτε μορφή του... Το διαδίκτυο φυσικά μου έλυσε τα χέρια και κυρίως όλες τις απορίες μου... Ή καλύτερα σχεδόν όλες, μιας και δεν έχω πάει σε κάποιο "show" ή σε κάποιο μαγαζί ακόμη που να έχει τουλάχιστον κάποια στοιχεία cabaret... Και είναι λίγο δύσκολο να καταφέρω να βρω κάτι τέτοιο στην Αθήνα. Ή έτσι νομίζω...
Τουλάχιστον εμπλούτισα τη δισκοθήκη μου με τη δισκογραφία των Tiger Lillies και των Dresden Dolls καθώς και με τους δίσκους αρκετών άλλων εκπροσώπων του circus, punk, dark cabaret... Και έθρεψα το βλέμμα μου με πολλά videoclip, show και live ανθρώπων που ασχολούνται με το συγκεκριμένο είδος... Και ναι, έμεινα εντυπωσιασμένη και αρκούντως ικανοποιημένη με τον εαυτό μου που βρήκα κάτι "καινούργιο" που με συναρπάζει και του αφιερώνω το χρόνο μου δίχως τύψεις... (το γεγονός ότι έχω εξεταστική σε λιγότερο από μήνα ενώ είμαι επί πτυχίο ή το ότι έχω ένα σωρό άλλα θέματα να φροντίσω, βλέπετε πως δεν με πτοεί καθόλου...)
Επίσης η "ανακάλυψη" του lastfm -αργώ να τα πιάσω, είναι γνωστό- μου έχει προκαλέσει ρίγη συγκίνησης διότι επί 12 ώρες το 24ωρο ακούω αυτό ακριβώς που θέλω, μαθαίνοντας πράγματα για τα οποία μέχρι πρότινος είχα πλήρη άγνοια...
Οπότε μπορεί να οδεύω σε μια ταχύτατη σήψη του εγκεφάλου μου από τα πολλά κουτσομπολιά που διαβάζω στον perez hilton αλλά τουλάχιστον, λόγω του cabaret, έχω ένα τεράστιο χαμόγελο στα χείλη και μια ανεξήγητη αγάπη για το κόκκινο κραγιόν μου (πράγμα που έκανε ευτυχισμένη τη μαμά μου, η οποία βαρέθηκε να με βλέπει να βγαίνω από το σπίτι με τις φόρμες και τις πυτζάμες -ναι το έχω κάνει και αυτό...-)...
Άρα τέλος καλό όλα καλά... Για τώρα...

Ellen Degeneres "The Beginning"

Ellen Degeneres "The Beginning"

To show της Ellen Degeneres, σε 7 κομμάτια...
















Απλά μοναδική. Respect._

Γέλιο...

Οφείλω να ομολογήσω πως η διάθεση μου τον τελευταίο καιρό δεν είναι και η καλύτερη... Ένας από τους τρόπους για να την καλυτερεύσω (μιας και περνάω περίοδο πλήρους απομόνωσης από τους πάντες) είναι το internet... Οπότε σας παρουσιάζω μερικά βίντεο που με έχουν κάνει να κλαίω από τα γέλια...

Art Brut - Jasper and Eddie. Karaoke. "BOOM BOOM BOOM"



(όσο σκέφτομαι τις συναυλίες τους στο gagarin 205, δε μπορώ παρά αυτόματα να το θεωρώ ξεκαρδιστικό...)

Blackadder III, MacBeth



(καταπληκτική σειρά...)

South Parh. Eric Cartman and Mr. Garrison

(μεγαλεία...!)

American History. South Park



Kristi Lee's Dirty Mouth - 2007 celeb recap

(εγώ την πάω αυτή την κοπέλα...)

REBELLIOUS JUKEBOX!!! 9/2/2008 @ YOGA BALA...

Τα παιδιά επέστρεψαν και το πρώτο party των Rebellious Jukebox για την νέα χρονιά είναι γεγονός...
Όσοι πιστοί προσέλθετε...

Διαβάστε τι λένε οι ίδιοι στη σελίδα τους στο Myspace www.myspace.com/rebelliousjukebox:

REBELLIOUS JUKEBOX! 9/2 @ YOGA BALA!

Yes its true ladies and gents.

We are officially back with our first shindig of the year. We thought we'd give the ol' Meteorit a rest (have no fear...we'll be back in the dungeon towards the end of the month...) and head for pastures new.

So, when the Outro ladies came and offered us their Yoga Bala watering pit for an evening...well...we couldn't say no now could we?

Of course we fucking couldn't. Any excuse to embarass ourselves in front of new people.

So. Mark the date.

REBELLIOUS JUKEBOX

@ YOGA BALA

(Riga Palamidiou 5-7. Psyrri)

Saturday 9/2/08

Doors open at 2300

The Pierces "Thirteen Tales Of Love And Revenge"

Οι Pierces αποτελούνται από τις αδερφές Allison και Catherine Pierce. Μεγαλωμένες στην Αλαμπάμα, οι οποίες ζουν πλέον στη Νέα Υόρκη.

(Catherine στα δεξιά και Allison στα αριστερά)

Το ντεμπούτο άλμπουμ "Thirteen Tales Of Love And Revenge" τους κυκλοφόρησε από την Lizard King Records, την ίδια εταιρεία που είχε στο δυναμικό της τους Killers στην Αγγλιά και ήταν υπεύθυνη για την εκεί κυκλοφορία του άλμπουμ τους "Hot Fuss".
Το track list είναι το εξής:
1. Secret
2. Boring
3. Sticks And Stones
4. Lights On
5. Lies
6. Turn On Billie
7. Ruin
8. Three Wishes
9. Power Of...
10. Kill! Kill! Kill!
11. It Was You
12. Boy In A Rock And Roll Band
13. Go To Heaven

Τι γράφουν τα περιοδικά για τις δύο αδελφές:

"Forget Paris and Nicky. In a sane world, paparazzi would spend their nights tampeding after a different pair of sisters: Alabama-bred, New York-based Allison and Catherine Pierce. Thirteen Tales showcases the Pierces' genius for high harmonies, taut songcraft and noirish comedy."
4 Stars, Blender

"On {Thirteen Tales Of Love and Revenge}, these Alabama-bred sisters harmonize like sassy angels on songs that run from glockenspiel-tinted folk to clubby electro-pop."
3 1/2 stars, Rolling Stone

"Thirteen Tales of Love and Revenge unveils a nwe and vastly improved sister act, one that should earn the Pierces a place alongside fellow Big Apple eccentrics like Nellie McKay and Regina Spektor."
4 Stars, Spin

"Boring"

"Kill! Kill! Kill!"

"Secret"

"Three Wishes"

www.myspace.com/thepierces

www.thepiercesmusic.com/

www.youtube.com/user/thepierces

Τις συστήνω ανεπιφύλακτα... Για μένα αποτελούν το ιδανικό "soundtrack" για τα πρωινά των Κυριακών... και όχι μόνο...

Μοναδικά Video!

Βρήκα το παρακάτω (ομολογουμένως συγκλονιστικό!) video από το prezatv... Και θεωρώ πως άξιζε τον "κόπο" να το αναρτήσω.

Μια βραβευμένη ταινία μικρού μήκους από τον Mark Osborne με μουσική των New Order.

Το επόμενο video είναι απλά πανέξυπνο. Ανθρώπινο tetris "παιγμένο" από ανθρώπους. Σκηνοθέτης ο Σουηδός Guillaume Reymond.

Και το τελευταίο video, είναι ένα δείγμα από τα αγαπημένα μου Happy Tree Friends! Αν και πολλοί τα θεωρούν αηδιαστικά (αναρωτιέμαι γιατί...;) -και σίγουρα δεν είναι κινούμενο σκίτσο για παιδιά-, εγώ συνεχίζω να τα παρακολουθώ μετά μανίας!

Αν το αίμα δεν σας αρέσει σαν θέαμα σε κινούμενο σκίτσο, προτείνω να μην τα δείτε!

Part 1


Part 2

Αυτά για να μένει κανείς μέσα στο σπίτι Σάββατο βράδυ... Βαρεμάρα όχι αστεία!

Gary Oldman

Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...

Τα Καλύτερα...

Ένα από τα πλέον αγαπημένα μου video clip και ίσως ένα από τα καλύτερα που έχω δει ποτέ...

Το τραγούδι που πάντα με κάνει να θέλω να χορέψω (και σπάνια χορεύω -είμαι ατσούμπαλη το έχουμε πει αυτό-)...

Και τέλος το κομμάτι το οποίο πάντα με συγκινεί λόγω των στίχων...

I'm not going down on my knees
Begging you to adore me
Can't you see it's misery
And torture for me
When I'm misunderstood
Try as hard as you can
I've tried as hard as I could
To make you see
How important it is for me

Here is a plea
From my heart to you
Nobody knows me
As well as you do
You know how hard it is for me
To shake the disease
That takes hold of my tongue
In situations like these

Understand me

Some people have to be
Permanently together
Lovers devoted to
Each other forever
Now I've got things to do
And I've said before that I know you have too
When I'm not there
In spirit I'll be there

Here is a plea
From my heart to you
Nobody knows me
As well as you do
You know how hard it is for me
To shake the disease
That takes hold of my tongue
In situations like these

Ναι, οι Depeche Mode είναι μια από τις πιο αγαπημένες μου μπάντες...

Come on, sing along...

Terra Naomi - Say It's Possible Lyrics

I see the lights are turning

And i look outside the stars are burning

Through this changing time

It could have been anything we want

Its fine salvation was just a passing thought.

Dont wait act now

This amazing offer wont last long

Its only a chance to pave the path were on

I know there are more exciting things to talk about

And in time well sort it out

And though they say its possible to me

I dont see how its probable

I see the course were on

Spinning farther from what i know

Ill hold on

Tell me that you wont let go

Tell me that you wont let go

And truth is such a funny thing

With all these people

Keep on telling me

They know whats best

And what to be frightened of

And all the rest are wrong

They know nothing about us

And though they say its possible to me

I dont see how its probable

I see the course were on

Spinning farther from what i know

Ill hold on

Tell me that you wont let go

Tell me that you wont let go

Im not alright

This could be something beautiful

Combine our love into something wonderful

But times are tough i know

And the pull of what we cant give up takes hold

Βάφω και ακούω συνέχεια αυτό το τραγούδι.. Έχω μάθει τους στίχους απ' έξω..

Είμαι σίγουρη πλέον, πως όταν στο μέλλον θα ακούω αυτό το κομμάτι θα μου έρχεται στο μυαλό και η θύμιση της μυρωδιάς του πλαστικού χρώματος, του βερνικιού και η αίσθηση του να πλένεσαι με νέφτι...

Jenny Lewis With The Watson Twins...

"Happy", from the album "Rabbit Fur Coat"

I'd rather be lonely, I'd rather be free
I'm as sure as the moon rolls around the sea
But I like watching you undress
And I think we're at our best
By the flicker by the light of the TV set

Cause I can't remember why I hated you
Can't remember why I still do
But I'm as sure as the moon rolls around you
That I could be happy, happy
Oh, so happy, happy
Oh, so happy, so happy

They warn you about killers and thieves in night
I worry about cancer and living right
But my mama never warned me about my own
Destructive appetite

Or the pitfalls of control
How it locks you in your grave
Looking for someone to be saved under my restraint
So I could be happy, happy
Oh so happy, happy
Oh so happy, happy
So happy, so happy